Rozwój bankowości w Polsce

www.uks.olsztyn.pl

Jak w każdym innym kraju, tak i u nas historia banków musiała się w którymś momencie zacząć. Pierwsze tego rodzaju instytucje zaczęły u nas powstawać w drugiej połowie XVI wieku. najpierw zakładano banki publiczne, zależne od własności państwowej. W roku 1588 decyzją Sejmu uregulowano prawo hipoteczne, co dało możliwość udzielania kredytów obywatelom. Kolejne dekady to dynamiczny rozwój bankowości – powstawały nowe instytucje, głównie prywatne. Uchwalano również nowe prawa w tej dziedzinie. Niestety w końcówce XVIII wieku, wraz z nastaniem zaborów, struktura polskich banków uległa załamaniu. Część z nich została przejęta przez zaborczy kapitał, a część zlikwidowana.

 

Gdy w 1918 roku Rzeczpospolita odzyskała niepodległość, rozpoczął się proces odbudowy wszystkich sfer życia. Dotyczyło to także banków. Niespełna miesiąc po ogłoszeniu reaktywacji państwa polskiego zostaje powołana Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa. Od 1924 roku funkcjonowała jak Bank Polski. Okres międzywojenny to około 200 nowych instytucji, które potem zmieniły status z domów bankowych na bankowe spółki akcyjne. Po II wojnie światowej horyzont zmieniał się dalej – powstał PKO BP, działał również zależny w pełni od rządu Narodowy Bank Polski.

 

W roku 1989, kiedy transformacja ustrojowa zaczęła nabierać rumieńców, ze struktur NBP wydzielono dziewięć lokalnych banków komercyjnych (będących wówczas własnością państwa). Po jakimś czasie zostały one sprywatyzowane, powstawały także zupełnie nowe banki (w tym krajowe filie zagranicznych placówek).